Waarom coaching in plaats van therapie?
Als eerste wil ik nadrukkelijk zeggen dat ik therapie op zich erg belangrijk en zinvol vind. In sommige gevallen is coaching niet genoeg. Tegelijkertijd hebben veel vraagstukken geen therapie nodig. Voor mij past coaching gewoon beter.
Coach uit overtuiging
Hoewel ik de erkenning als heilpraktieker voor psychotherapie en de bijbehorende opleidingen heb, bied ik geen therapie aan. Ten eerste vind ik het toekennen van diagnoses zelden zinvol. Het stigmatiseert, is gericht op tekortkomingen en kan ertoe verleiden om onvoldoende rekening te houden met de individualiteit van het individu.
Diagnoses kunnen voor sommige betroffenen eerder belemmerend zijn, omdat:
- ze zich schamen voor de diagnose, dat verzwakt hun eigenwaarde.
- vaak veel te snel wordt gepatologiseerd.
- ze getroffenen in de slachtofferrol houden (bijv. "Ik ben borderliner, ik kan niet anders").
- diagnoses ook verkeerd kunnen worden gesteld. Dat kan tot echte problemen leiden, bijv. bij de keuze van de zorgverzekering of een aanstelling als ambtenaar.
- betroffenen personen zich soms kunnen identificeren met de diagnose. Het geeft hen de status van "speciaal zijn". Een positieve ziektevoordeel dat het therapiesucces kan vertragen.
Ook therapie is belangrijk
Een diagnose is voor mij nuttig wanneer er sprake is van zelfgevaar of gevaar voor anderen, doordat de persoon acute wanen heeft. Bijvoorbeeld bij schizofrenie, manie of depressie. Hier moet naar mijn mening snel en vakkundig worden gehandeld.
Dat zijn in mijn vakgebied eerder uitzonderingen. Ik ben coach omdat ik denk dat pathologisch gedrag in de meeste gevallen een adequate reactie van de hersenen is op moeilijke ervaringen – dus een belangrijke poging tot een oplossing. Niet ziek, maar slim. Zelfs als deze poging tot een oplossing vaak ongunstige bijwerkingen heeft.
Coaching is een ontmoeting op gelijkwaardige basis
Daarom past de term cliënt voor mij ook niet. Het woord is afgeleid van het Latijnse "cliens" en betekent letterlijk "de bescherme", "de onderhorige".
Dat impliceert voor mij een hiërarchie die niet op gelijke hoogte is.
Ik ben dienstverlener – dat betekent dat ik altijd op basis van een opdracht werk. Ik ga uit van een mondige klant. Niemand weet beter wat een klant nodig heeft dan de klant zelf. Soms is het mijn taak om precies daarachter te komen met mijn klanten.
Er is geen weerstand. Als de klant niet meewerkt, heeft dat altijd belangrijke redenen. Als de klant niet meewerkt, ligt de oorsprong voor mij altijd in een gebrek aan flexibiliteit van de coach/therapeut.
Mijn klanten komen vrijwillig.
De term klant past voor mij het best , omdat deze perfect mijn innerlijke houding weerspiegelt.
In coaching is de klant koning
Mijn klanten kunnen altijd kiezen of mijn aanbod bij hen past. Als mijn aanbod niet past, lever ik extra informatie. Blijft het voor mijn klanten ongeloofwaardig, dan werken we andere mogelijkheden uit.
Ik doe altijd aanbiedingen. Als ik mijn indruk beschrijf, heeft dat nooit aanspraak op de waarheid. Past het niet voor jou, dan zit IK op het verkeerde pad.
Bij mij ben je als klant koning over de inhoud. Ik ben expert voor jouw succesvolle veranderingsproces.
